If It Walks Like a Duck

"If it walks like a duck, and if it talks like a duck, then it probably is a duck."

Het klinkt als iets dat iemand lachend aan de bar zegt. Maar deze zin draagt een eeuwenoude wijsheid in zich: de waarheid is vaak simpeler dan we durven toegeven.

De oudste versie komt van de Amerikaanse dichter James Whitcomb Riley, eind negentiende eeuw. Hij was geen filosoof. Hij observeerde het gewone leven en ving het in eenvoudige woorden.

Zestig jaar later, midden in de Koude Oorlog, stond de Amerikaanse ambassadeur Richard Patterson voor een dilemma in Guatemala. Er waren signalen dat de regering communistische banden had, maar hard bewijs ontbrak. Patterson koos niet voor complexe analyses, maar voor dezelfde nuchtere observatie als Riley.

Het was een diplomatieke manier om te zeggen: stop met jezelf voor de gek houden.

En iedereen begreep het.

De zin reisde door decennia, door culturen, door contexten, en bleef overeind. Omdat hij ons iets leert wat we wéten, maar voortdurend vergeten.

De werkelijkheid spreekt altijd. Wij zijn het die haar proberen te overschreeuwen.